Avi ilk toplantımızda bana tam olarak bunu söyledi.
Ne “merhaba” ne “memnun oldum”. Doğrudan konuya girdi: “Airbnb’de daire kiralamak, paranla Rus ruleti oynamak gibidir.”
Avi sıradan biri değil. Halka açık bir şirketin eski CFO’su. Her kararı iki kez analiz eder. Markette kakaolu süt alırken son kullanma tarihine bakan biri.
Ve işte karşımda oturuyor, elinde basılı bir A4 kâğıdı (evet, çıktısını almış), yönetim kurulu sunumu notu gibi bir korkular listesi:
Kışın düşük doluluk: “Ne yani, altı ay gelirsiz mi bekleyeceksin?” Hasarlar: “Burası ev değil, davet edilmediğin bir bekârlığa veda partisi.” Uzaktan yönetim: “Sen Tel Aviv’desin, daire Budapeşte’de, kâhin misin?” Mevzuat: “Bir yıl sonra yasaklarlar. Boş bir daireyle kalırsın.”
Kontrol eksikliği: “Sanki biri kanepeye kustuğunda sana gerçekten haber verecekler.”
Onu sabırla dinledim. Sonra nefesini yarıda kesen bir şey söyledim:
“Avi, tamamen haklısın. Bunu böyle yaparsan her şeyini kaybedersin.”
Bana, birazdan “ama…” diyecek birine bakar gibi baktı.
“Ama bambaşka bir yol var. Saydığın bütün zayıflıkların avantaja dönüştüğü bir yol.”
Onun gibi korkak biriyken geceleri rahat uyuyan bir yatırımcıya nasıl dönüştüm
Üç yıl önce ben de tam Avi gibi düşünüyordum.
Bütün hikâyeleri duymuştum: Biri Berlin’de daire almış, kısa süreli kiralama yasaklandığı için şimdi boş duruyor. Biri Bükreş’e yatırım yapmış, bir misafir bir orman partisinde daireyi darmadağın etmiş. Biri kârlarından çalan bir yönetim şirketine para ödemiş.
Peki ben ne yaptım? Kaçmak yerine sahada araştırmaya gittim.
Avrupa’da 15 şehir. Bizzat gezdiğim 57 daire. Otel müdürleri, yerel avukatlar, muhasebecilerle ve elbette bunu doğru yapmış yatırımcılarla görüşmeler.
Ve şaşırtıcı bir şey keşfettim:
Kısa süreli kiralamada başarısız olanların %98’i aynı 3 hatayı yapmıştı.
Ölümcül 3 hata (herkesin yaptığı)
Hata #1: “İyi bir mahallede” ucuz daire almak
Gerçek şu: Turistler “iyi bir mahalle” aramaz. Şehir merkezine 10 dakikalık yürüme mesafesi isterler.
Daire turistik yerlere 3 km uzaktaysa, zamanın %60’ında boş kalır. Merkezde küçük bir daire, şehrin kenarındaki dev bir daireden iyidir.
Hata #2: Normal bir kiralık daire gibi döşemek
Gerçek şu: Airbnb misafirleri daire kiralamaz. Bir deneyim satın alır.
IKEA tasarımı + rutubet kokusu = kötü yorumlar = sıfır rezervasyon. Kiralık daire gibi değil, butik otel gibi tasarlamak gerekir.
Hata #3: Rastgele bir yönetim şirketine güvenmek
Gerçek şu: Yönetim şirketlerinin çoğu aslında sizin için çalışmaz. Kendileri için çalışır.
Dairenin %70 dolu olduğunu söyleyen bir rapor mu aldınız? Tekrar kontrol edin. Bazen dairenizi uzun dönemli kiraya verip farkı ceplerine koyarlar.
Peki ne işe yarıyor? (Kurduğumuz model)
Bunu Avi’ye anlattığımda birden kendisi not almaya başladı.
Formülümüz:
1. Yalnızca birinci sınıf mahalleler
Banliyöden almıyoruz. “Gelişmekte olan mahallelerden” almıyoruz. Ya turistlerin %80’inin konakladığı bölgeler ya da hiçbiri.
2. Butik otel seviyesinde tadilat
Her daire bir dönüşümden geçer: - yerel dokunuşlarla modern tasarım - kaliteli yataklar (misafirler ilk önce bunu puanlar) - donanımlı mutfak (çünkü kimse her öğünü dışarıda yemeyi sevmez)
- Hızlı WiFi (elbette) - tam otomasyon, dijital check-in, akıllı kilitler
3. Yakın yönetim + tam şeffaflık
Yatırımcı her şeyi gerçek zamanlı görür: - doluluk, gelir, yorumlar, maliyetler - her misafirden sonra temizlik fotoğrafları - yönetim ekibiyle doğrudan iletişim
Sıfır sürpriz. Sıfır baş ağrısı.
“Tamam ama bu gerçekten işe yarıyor mu?”
Avi tam olarak bunu sordu.
Ona Yael’i gösterdim.
Yael, Bükreş’te €180.000’a küçük bir daire aldı: tek yatak odalı, 45 m², şehir merkezinde.
Tadilat: €25.000. Mobilya ve tasarım: €8.000. Toplam yatırım: €213.000.
Bir yıl sonraki sonuçlar:
- Ortalama doluluk %89 (kış dahil)
- Ortalama puan 9,7/10
- Yael’in cevaplamak zorunda kaldığı telefon sayısı: sıfır
Sonra ne oldu?
Toplantıdan iki hafta sonra Avi aradı.
“Başlayalım. Budapeşte’de istiyorum.”
Bugün şehir merkezinde bir dairesi var. Booking’de 9,8 puan, son çeyrekte %91 doluluk.
En komik tarafı ne mi? Avi şimdi arkadaşlarına Airbnb yatırımının neden yaptığı en güvenli şey olduğunu anlatıyor.
Sonuç (beklemediğiniz)
Asıl risk Airbnb’ye yatırım yapmak değil
Asıl risk yanlış yatırım yapıp sonra herkese “işe yaramıyor” demektir.
Birinin “riskli yatırım” dediğini duyduğumda, bir şeyi anlamadığını bilirim.
Çünkü her iyi yatırım, biri size onu doğru yapmanın yolunu gösterene kadar riskli görünür.
Bu hikâye ilk olarak İbranice, Ilan Leibovitch'in LinkedIn'deki haftalık köşesi “Haftada İki Uluslararası Gayrimenkul Hikâyesi” içinde yayımlandı (15.11.2025 sayısı). Orijinal metindeki getiri yüzdeleri bu sürümden çıkarıldı.
Diğer hikâyeler: Yönetim, kiracılar ve kiralama
- Hikâye 44Airbnb gelirleri gün yüzüne çıkıyor: 2025’te neler olacak ve yurt dışındaki gayrimenkul yatırımcılarının şimdi anlaması gerekenler
- Hikâye 35Daire, gayrimenkul okulunda öğretilmeyen bir dil konuştuğunda
- Hikâye 32Bükreş atağa kalkıyor: Küresel gayrimenkulde bir sonraki patlama burada başlıyor ve Trump işareti verdi!
- Hikâye 28Romanya dersi: Bir yatırımcıyı binlerce euroya mal olabilecek hatalardan nasıl kurtardım?
Benzer bir hikâyeniz mi var?
Ilan İbranice, İngilizce ve Rumence konuşuyor. Yarım saatlik bir görüşme planlayın ya da hikâyeyi imzalamak üzere olan birine gönderin.
Bu hikâye genel bilgi amaçlıdır; hukuki, vergisel veya finansal tavsiye değildir. Her işlem farklıdır; karar vermeden önce uzmanlara danışın.

