“Daireyi neden satamadığımı anlamıyorum!” Telefonda resmen bana havlıyordu.
“Hatırlıyor musun, daireyi aldığında sana anlatmıştım: daireye bağlı arsa senin adına tescil edilemez, çünkü yerel vatandaş değilsin. Emlakçıyla danıştıktan sonra arsanın onun adına tescil edilmesini kabul ettin.
O zaman seni uyarmıştım: bu ileride sorun çıkarabilir, belki başka bir çözüm aramalıyız, en azından ondan geri dönülemez bir vekâletname almalısın. Sen de ona güvendiğini, her şeyin yolunda gideceğini söyledin. Şimdi o telefonlarına cevap vermiyorsa ve onu bulamıyorsan, bunda benim ne suçum var?” diye öfkeyle karşılık verdim.
Ertesi gün ekibimle oturup konuştuk. Daha uzun süren ve müşteriye hiç de az olmayan bir maliyeti olan bir çözüm bulduk. Mahkemeye başvurduk. Emlakçının birkaç ay önce Romanya'dan ayrıldığını ve henüz dönmediğini gösterdik. Müşteri, kadının telefonlarına cevap vermediğini beyan etti. Ayrıca tarafların niyetinin, arsayı yalnızca yasal şartları karşılamak için şeklen emlakçının adına tescil ettirmek olduğunu ve dairenin bedelinin tamamını müşterinin ödediğini gösteren e-posta yazışmalarını da sunduk.
İki duruşma ve hâkimin birkaç ek talebinden sonra, neredeyse emsal niteliğinde bir adımla, tapu siciline bir karar gönderildi: satış, arsadaki hisse de dahil olmak üzere, müşterimizden satın alacak kişinin adına tescil edilecekti.
Bu hikâye ilk olarak İbranice, Ilan Leibovitch'in LinkedIn'deki haftalık köşesi “Haftada İki Uluslararası Gayrimenkul Hikâyesi” içinde yayımlandı.
Diğer hikâyeler: Geliştirme, inşaat ve finansman
Benzer bir hikâyeniz mi var?
Ilan İbranice, İngilizce ve Rumence konuşuyor. Yarım saatlik bir görüşme planlayın ya da hikâyeyi imzalamak üzere olan birine gönderin.
Bu hikâye genel bilgi amaçlıdır; hukuki, vergisel veya finansal tavsiye değildir. Her işlem farklıdır; karar vermeden önce uzmanlara danışın.

